środa, 23 grudnia 2015

Historyjka cz.1 //Ailee

Cześć :) To moje pierwsze opowiadanie na tym blogu mam nadzieje, że wam się spodoba :) Życzę miłego czytania.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-Majka, spóźniłaś się- powiedziała Cami.
-Wiem, przepraszam to ostatni raz..- w to akurat nie uwierzy. Spóźnianie weszło mi już w nawyk.
-Ile razy już to słyszałam.-powiedziała z lekkim poirytowaniem- ale dobrze, że chociaż zdążyłaś na autobus.
-No widzisz nie jestem aż taka zła co ?- zaśmiałam się.
-Jesteś wspaniała, ale bardzo irytująca.- Cami to moja jedyna przyjaciółka, przeprowadzając się do Korei nie sądziłam, że będę miała jakąkolwiek. A tu wielka niespodzianka. Spadła mi z nieba, w nowej szkole nie znałam nikogo dzięki niej przeżyłam pierwsze tygodnie roku szkolnego. Teraz tez nie jest kolorowo, nadal gubię się w mieście. Wszyscy są tu mili ale czuje się nieswojo. Mój dom jest przecież w Polsce nie tutaj. Czasami myślami wracam do domu rodzinnego, do wspólnie spędzanych świąt, urodzin czy innych okazji kiedy cała rodzina spotykała się razem. Tęsknie za tym.
-W końcu przyjechał.-Z moich wspomnień wyrwał mnie dźwięk otwierających się drzwi autobusu.
Wsiadłyśmy do środka, było prawie pusto zajęłyśmy dwa miejsca z tyłu. Cami wyciągnęła z torby zeszyt.
-Umiesz coś?- zapytała z nadzieją, że jej pomogę.
-Trochę, nie mogłam się wczoraj skupić.Jak chcesz mogę cię przepytać.-podała mi zeszyt i wlepiła swoje zielone oczy w moją postać. Minęło parę minut, a autobus zaczął się wypełniać. Przypomniałam sobie temat do sprawdzianu, nawet Cami coś zrozumiała.
-Masakra! Nic nie zapamiętam.- A jednak, nie no cóż starałam się.
Szłyśmy już ulicą prowadzącą do szkoły. Cami nadal zakuwała, ja też powinnam.
-Majka!!-krzyknęła nagle ciągnąc mnie za rękę.
-Co się stało?-zapytałam z lękiem w głosie.
-Pierożki! Jadłaś już?Są pyszne! Spróbujesz?
-Naprawdę?-Krzyczała jakby się paliło, a chodziło jej o zwykłe pierożki. Czasami jej nie rozumiem.
Chociaż gdybym na ulicy zobaczyła sklepik z polskim jedzeniem to bym się ucieszyła.
-No dobra, tylko żebyśmy zdążyły- Pociągnęła mnie ze sobą do środka. Sklepik był mały ale zapach unoszący się w nim był obłędny. Cami podeszła do lady i zamówiła coś, a ja usiadłam przy stoliku. Wyjęłam telefon i spojrzałam na godzinę, mamy jeszcze trochę czasu. Na pierwszej lekcji mamy sprawdzian więc nie możemy się spóźnić. Pierożki były naprawdę dobre, Camila była zachwycona.
 Nauczyciel rozdał już wszystkim sprawdziany, już na pierwsze pytanie nie znałam odpowiedzi. Moi rodzice nie ucieszą się , że znowu dostałam zła ocenę. Nie ukrywam, że moja rodzina jest majętna przez co muszę mieć wybitne oceny i dobrze się zachowywać. Tak bynajmniej uważa tata, mama jest bardziej wyluzowana.
-Jak ci poszło??-było już po sprawdzianie,siedziałam z Cami na parapecie obok sali.
-Nawet nie najgorzej- przyznałam zaskoczona.
-Ciesz się, ja na pewno napisałam koszmarnie.
-Nie martw się , jakoś to będzie..
 Nagle usłyszałam przepiękny dźwięk, wstałam nie zważając na to,że za parę minut dzwonek. Dźwięk wydobywał się z sali obok. Weszłam do środka, przy pianinie siedział chłopka o blond włosach. Był pochłonięty graniem. Zawsze miałam słabość do pianina, nie raz chciałam nauczyć się grac, ale jakoś nigdy nie doszło do lekcji. Nagle chłopak odwrócił się w moją stronę. Nasze spojrzenia się spotkały. Na pewno się zarumieniłam.Wstał od pianina, wolnym krokiem podszedł do mnie i wyciągnął rękę.

3 komentarze:

  1. No,no,no całkiem nieźle jak na pierwsze opowiadanie.
    Dobra robota Ailee :)
    //Misaki

    OdpowiedzUsuń
  2. Dziękuje :) Następne będą coraz lepsze :)
    //Ailee

    OdpowiedzUsuń