wtorek, 22 grudnia 2015

One-Shot ShikaTema (。♥‿♥。) //Misaki

Ciepłe promyki słońca wpadały przez okno prosto na twarz bruneta*Jakie to wszystko jest upierdliwe* pomyślał.
Na zegarze wybiła 12:30, nasz władca cieni niechętnie zwlókł się z łóżka i powędrował do łazienki, potem udał się do kuni z zamiarem zrobienia sobie jajecznicy na śniadanie. Niestety w lodówce nie było jajek*Super teraz nie dość,że nie mam co na śniadanie zjeść to jeszcze muszę za 2 godziny przywitać ambasadora z Suny…* Przeklinał w swoich myślach.
-Temari…-Wyszeptał a jego kącik ust lekko powędrował w górę.
-U TEMARI-
Właśnie skakała z jednego drzewa na drugie, nie mogła się doczekać aż go zobaczy, od jakiegoś czasu myślała tylko o nim…
-Shikamaru, już biegnę….-I przyśpieszyła kroku
Po 2 godzinach była na miejscu, pod bramą nie było nikogo. Nagle posmutniała i już miała iść w stronę Hokage, kiedy nagle ktoś zeskoczył z drzewa. To był on, Shikamaru Nara, ten na którego czekała.
-Spóźniony-Powiedziała z wyrzutem i jeż chciała go zdzielić,ale się powstrzymała.
-Łał! Wielmożna Temari oszczędziła moją cenną twarz-Zaśmiał się.
-Ponieważ może ci się kiedyś jeszcze przydać…-Wyszeptała
Chłopak idealnie to usłyszał,ale zignorował wypowiedź dziewczyny i zaprowadził ją do gabinetu Hokage.
-U HOKAGE-
-Można?-Wychyliła się zza drzwi, blondynka.
-Wejść!-Krzyknęła Tsunade
-Dzień dobry, Tsunade-sama, no to w jakiej sprawie mnie tu pani ściągnęła?
-A tak,tak, ustaliłam z Kazekage, że pomożesz mi z papierkową robotą. A raczej z jej zanoszeniem, ponieważ Gaara mówił, że nie masz co robić w Sunie.
-Ten mały…
-No dobrze, na pewno jesteś zmęczona,będziesz w Konoha przez miesiąc z czego weekendy masz wolne. Więc widzimy się w poniedziałek, a tera możesz już odejść.
-Hokage-sama a gdzie będę spała?
-U mnie..-Powiedział ciemnooki
-Cooo?-Zarumieniła się
-No to skoro wszystko już wiecie to do widzenia, a i jeszcze jedno będziesz pracować w parze z Shikamaru. Kazekage powiedział, że taki układ na pewno cie usatysfakcjonuje- I puściła do blondynki oczko
-Gaara…zabije-Wyszeptała
-Boże jakie to wszystko upierdliwe, będę miał dwie kobiety w domu. Jedną gorszą od drugiej…
-Nie przesadzasz?!- Wykrzyczała Hokage i rzuciła książką w chłopaka
-A to za to?-Powiedział oburzony
-Za głupotę- Nagle Temari zaczęła się śmiać
Pierwszy raz w życiu Shikamaru widział jak się uśmiechała do niego, a co dopiero się śmiała!*Nawet słodko wygląda kiedy się śmieje*Pomyślał chłopak i się lekko zarumienił.
-To my już chyba pójdziemy- I zaczął się od razu kierować do drzwi żeby nikt nie zauważył jego rumieńców, ale za późno ponieważ oczom Tsunade nic nie umknie.Gdy nasza para bohaterów była w drodze do do domu Shikamaru,Temari zachciało się jeść.
-Shikamaru, co robi twoja mama na obiad?-Powiedziała zawstydzona dziewczyna
-Eeeee… chyba ramen, a co? Głodna?-Zaczął się śmiać
-Noooo… może trochę-Zarumieniła się i odwróciła głowę w drugą stronę.
-Spokojnie, to nie wstyd się rumienić-Poklepał ją po ramieniu
-Ale w gabinecie Hokage ukrywałeś swój rumieniec-Zaśmiała się
-Widziałaś?!-Zdziwił się
-Oczywiści, nie wiedziałam, że lubisz jak się śmieje- Przyśpieszyła kroku z uśmiechem na ustach
*Skąd ona to wiedziała, a no racja przecież Temari umie wyczytać czyjeś odczucia z oczu. Boże… nawet chwili spokoju..*Westchnął
-W DOMU NARA-
-Już wróciłem, i mam ze sobą Temari- Krzyknął chłopak w kitku i zdjął buty.
Po 5 minutach przybiegła do nich mama Shikamaru, zaczęła się witać z blondynką.
-To ty jesteś Temari? Mam na imię Yoshino Nara
-Miło mi. Shikamaru już pani mówił, że będę u państwa miesiąc?-Powiedziała zdziwiona
-Tak,tak od tygodnia o tym gada, „jakie to upierdliwe mieć dwie kobiety w domu”..-zaczęła przedrzeźniać syna
-Acha…
-Ale skoro ciągle o tym mówi to znaczy, że jest szczęśliwy- Wyszeptała
-Wątpię…-Wyminęła panią Yoshino i ze spuszczoną głową poszła do Shikamaru
-Coś się stało-Spytał z niepokojem w głosie
-Nie,nic gdzie będę spała? Chciała bym się przebrać
-U mnie, ja na materacu a ty na moim łóżku,ok
-Ok,ale nie przejmuj się mną mogę spać gdziekolwiek
-Czy ty na pewno się dobrze czujesz, bo normalnie to nie jesteś taka…”potulna”-Pożałował ostatnich słów
-Że jaka jestem?!
-Nie nic nie ważne, choć zaprowadzę cię do pokoju-I zaczął kierować się w stronę schodów
-Ach, dobre czasy,dobre czasy, jak bym widziała siebie i Shikaku-Westchnęła i poszła do kuchni
-Panie przodem-Otworzył drzwi
-A ty znowu zaczynasz…-zaczęła się śmiać
-No co?! Przecież to prawda, no chyba,że się mylę..- Teraz to już się oboje śmiali
-Shikamaru pójdę się umyć pierwsza dobrze?-Spytała po cichu
-Dobrze, ty już idź pod prysznic, a ja ci przyniosę ręczniki- Już miał wychodzić kiedy usłyszał
-Dobrze, dziękuje ci Shika…-Zamknęła drzwi
*Czy ona…nie,nie to nie możliwe…a może…*Pomyślał niosąc ręczniki
W tym samym czasie zielonooka pozbyła się odzienia i poszła pod prysznic. Po 10 minutach wyszła, na jej nieszczęście akurat wtedy kiedy drzwi od łazienki się otworzyły, nasz nic nie świadomy Shikamaru wszedł do łazienki, kiedy chciał położyć ręczniki na pralce zauważył,że właśnie Temari wyszła z pod prysznica ukazując swoje nagie piersi oraz resztę swojego ciała.Oboje oblali się szkarłatnym rumieńcem. Brunet jak poparzony wyleciał z łazienki.
-Wszedłeś w złym momencie?-Zaśmiał się Shikaku
-Ona ma takie duże, to znaczy cała, ale nie bo przecież… i jeszcze ma taką małą…. o kurde…-Wybełkotał coś pod nosem do ojca i udał się do swojego pokoju.Po 20 minutach drzwi sypialni się otworzyły, a w progu stała cała czerwona Temari w króciutkich spodenkach i koronkowej bluzce na ramiączkach.
-Łazienka wolna…-Wyszeptała i usiadła na łóżku
Shikamaru stał jak słup, nie mógł nic powiedzieć, nie potrafił nawet wydukać zwykłego „OK”. Po 15 minutach ciszy…
-Widziałeś-Spytała się zażenowana blondynka
Chłopak tylko do niej podszedł i usiadł koło niej na łóżku
-Tak,ale to nie było specjalnie. Nigdy bym nie pomyślał, że ktoś potrafi się tak szybko umyć…i nie wiedziałem,że masz bliznę na nodze- Wyszeptał
-Pewnie teraz się mnie brzydzisz, co nie…tą bliznę zrobiłam sobie kiedyś jak uczyłam się władać wachlarzem.-Powiedziała zażenowana
-Wcale się ciebie nie brzydzę,jak dla mnie jesteś piękną kobietą- I spojrzał się jej głęboko w oczy
-Naprawdę…?-Wyszeptała z niedowierzaniem w głosie.
Powoli ich twarze zaczęły się zbliżać do siebie, kiedy nagle ich usta złączyły się w namiętnym pocałunku. Shikamaru zaczął całować obojczyk Temari, już chciał…
-OBIAD!-Krzyczała Yoshino
-Och no poważnie…-powiedziała z żalem Temari
-Spokojnie, dokończymy wieczorem.
I oboje udali się na dół na obiad. Nasza parka zakochanych po zjedzonym posiłku była tak zmęczona,że usnęła w swoich objęciach.
-Wiedziałam,że tak to się skończy.Mówiłam,że oni są tacy jak my za młodu…-Wyszeptała mama Shikamaru do swojego męża.
-Dobrze, już nigdy nie będę wątpił w twoją intuicję
KONIEC
———————————————————————————————

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz